Raport użytkownikaNiskoszumowe i trwałe łożyska polimerowe zastępują łożyska tkaninowe w budowie organów

Budowniczy organów ma zazwyczaj trzy życzenia: wystarczająca wysokość instalacji, odpowiednia powierzchnia podłogi i piękna akustyka. Dziś nie jest to tylko kwestia tradycyjnych metod konstrukcyjnych, ale także harmonizacji celów muzycznych i funkcjonalnych. Efektem końcowym są doznania dźwiękowe, które urzekają zarówno organistów, jak i publiczność.
Każdy ruch obrotowy w organach i każdy punkt tarcia stawia wysokie wymagania wobec produktu i wymaga odpowiedniego łożyska. Baumgartner Orgelbau, warsztat zajmujący się historycznymi instrumentami muzycznymi, doskonale zdaje sobie z tego sprawę. Specjalista z jednej strony odnawia i rekonstruuje organy, a z drugiej strony produkuje części zamienne do tradycyjnego budownictwa organowego i dostarcza niestandardowe komponenty i zespoły do rzeczywistego budowniczego organów. Referencje zespołu ekspertów obejmują organy w kościele św. Ludwika w Darmstadt, kolegiatę w Stuttgarcie i salę koncertową Walta Disneya w Los Angeles.
W nowym projekcie, konsoli, po ukończeniu instrumentu miało zostać zainstalowanych do 3000 tulei i łożysk. Wymagania stawiane łożyskom są większe niż mogłoby się wydawać: Oprócz deszczu i bezpośredniego promieniowania UV, oddziałują tu wszystkie czynniki środowiskowe, które występują również na zewnątrz. Do tego dochodzi materiał, jakim jest drewno. W przeciwieństwie do metalu czy plastiku, drewno jest materiałem hydroskopijnym. Pochłania wilgoć i ponownie ją oddaje. Środowisko magazynowe porusza się więc i stanowi poważne wyzwanie. Jednocześnie należy uzyskać twarde i precyzyjne łożysko, które nie pozwala na zerowy luz. Należy również zminimalizować powstawanie hałasu dzięki wąskiemu luzowi łożyska. Wszystko to w stale zmieniających się warunkach środowiskowych w kościele. Ponieważ jeśli instrument musi zostać całkowicie zdemontowany z powodu uszkodzeń spowodowanych korozją, koszty mogą szybko sięgnąć dziesiątek tysięcy euro.

Konstruktor organów uznał polimerowe łożyska ślizgowe za sposób na zastąpienie niedokładnych i kosztownych łożysk tkaninowych, które są tradycyjnie stosowane. Te ostatnie bardzo cierpią z powodu specjalnych warunków instalacji. Podczas gdy dąb, grab i orzech włoski są przeważnie używane do budowy organów, materiał i łożysko są stale narażone na zimno, wilgoć i sadzę.
Zamiast tego zastosowanołożyska ślizgowe wykonane z materiału iglidur® J. Materiał ten charakteryzuje się ogólnie niskim zużyciem w stosunku do wielu materiałów, z których wykonane są wały, jest odporny na chemikalia, tłumi drgania i pochłania tylko niewielkie ilości wilgoci. Łożysko oferuje niski współczynnik tarcia podczas pracy na sucho i bardzo dobre zachowanie z miękkimi wałami. Absolutna cisza w połączeniu z wysoką precyzją sprawdza się w budowie organów od samego początku. Na przykład w tym projekcie
uzyskano twarde i precyzyjne
łożysko dla łożysk narożnych kąta działania, co pozwala na luz wynoszący zaledwie od pięciu do dziesięciu mikronów. Grubościenne tuleje utrzymują się w drewnie pomimo stale zmieniających się warunków otoczenia, dzięki czemu odgłosy grzechotania należą już do przeszłości. Instalacja polimerowych łożysk ślizgowych może również znacznie zmniejszyć potrzebę regularnej
konserwacji. Korzyści finansowe również mówią same za siebie: łożysko materiałowe musiałoby być wymieniane trzy do czterech razy. Chociaż cena materiału polimerowych łożysk ślizgowych jest nieco wyższa niż cena łożysk materiałowych, koszt demontażu łożysk materiałowych jest trzydzieści do czterdziestu razy wyższy niż cena materiału. Jednak to w szczególności rozwój serii igubal ® umożliwił budowniczym organów wykonanie kolejnego decydującego kroku. Złącza przegubowe i widełkowe są szczególnie łatwe w użyciu, na przykład w mechanizmie zatrzymania. Ważna jest tu między innymi absolutna wolność od smarowania. Łożyska polimerowe są montowane na sucho i - w przeciwieństwiedo łożysk tkaninowych - nie muszą być impregnowane wazeliną ani materiałami oleistymi.

W przypadku Baumgartner Orgelbau początkowo skupiono się nie tylko na kwestiach technicznych, takich jak wydajność tulei w warunkach ciągłego ruchu spowodowanego wahaniami klimatycznymi lub hałasem i żywotnością. Bardzo ważne było również to, aby świadomy tradycji rynek zaakceptował plastikowe komponenty w organach.
W międzyczasie nowa technologia została dobrze przyjęta zarówno przez budowniczych organów, jak i muzyków. Jeśli organista nie lubi instrumentu, budowniczy organów ma problem. Użytkownik końcowy musi zaakceptować instrument. Wieści o zaletach plastikowych łożysk ślizgowych rozchodzą się w branży, a popyt na łożyska kopułkowe w szczególności stale rośnie. Organiści chcą zminimalizować luz w mechanizmie. Im bardziej bezpośredni jest luz, tym bardziej ekspresyjny jest instrument. Bezpośredni kontakt z wentylem oznacza, że może on być otwierany wolniej lub szybciej. W przypadku gąbczastej klawiatury cierpi na tym indywidualny luz, a możliwości ekspresji maleją. Plastikowe łożyska ślizgowe otwierają firmie Baumgartner drzwi do nowych klientów i instrumentów.