Wiertnica głębinowa z łańcuchami energetycznymi zgodnymi z przepisami przeciwwybuchowymi

Skok w automatyzacji jest również nieuchronny w produkcji i eksploracji energii. Nigdzie nie jest to bardziej widoczne niż w Schrobenhausen, na północ od Monachium. Tam, na terenie fabryki Bauer Maschinen GmbH, pracuje prototyp systemu głębokiego wiercenia TBA 440 M2. Producent, światowej sławy specjalista w technologii głębokiego wiercenia, opisuje system jako kompaktowy - co sugeruje, że wszystko w branży "naftowej & gazowej" jest nieco większe niż w innych branżach. W końcu TBA 440 M2 zajmuje powierzchnię 25 na 15 metrów, a maszt jednostki wiertniczej wznosi się 44 metry w powietrze. "W oparciu o wymagania rynku dotyczące maksymalnego bezpieczeństwa, zwiększonej wydajności i produktywności, a także ochrony środowiska, Bauer wykorzystał swoje wieloletnie doświadczenie, aby opracować nową generację zautomatyzowanych głębokich platform wiertniczych z TBA 440 M2," wyjaśnia Ulrich Schöpf, dyrektor sprzedaży na Europę, Afrykę, Azję i Pacyfik w Bauer Deep Drilling GmbH.
Jednak w porównaniu z wydajnością wiertnicy, zapotrzebowanie na miejsce jest w rzeczywistości niewielkie. Wynika to z faktu, że system może penetrować do głębokości 6000 metrów - i w przeciwieństwie do konwencjonalnych głębokich platform wiertniczych, ma wszystkie żerdzie wiertnicze do tego zadania na pokładzie. Ponadto system jest w dużej mierze zautomatyzowany. Uchwyt rurowy "" jest zadokowany bezpośrednio na platformie wiertniczej: system obsługi, który automatycznie usuwa żerdzie wiertnicze o długości do 19 metrów z pewnego rodzaju "wysokiego stojaka" i umieszcza je w otworze wiertniczym. Dipl.-Ing. Thomas Huber, inżynier projektant w Bauer i zaangażowany w rozwój TBA 440 M2: "Zrealizowaliśmy pierwszy uchwyt rurowy z w pełni zautomatyzowaną obsługą żerdzi wiertniczych." Chwytak, który jest przymocowany do systemu masztowego, przesuwa się do jednego z pionowych lub lekko nachylonych żerdzi, chwyta go hydraulicznie i precyzyjnie ustawia w punkcie transferu. Mechanizm chwytaka jest tak elastyczny, że może bezpiecznie chwytać rury o średnicy od 2 3/8 do 9 ½ cala i pozycjonować rury o wadze do 3,5 tony.

Jednym z zadań, które musieli rozwiązać projektanci podnośnika "Pipe Handler", było dostarczenie energii za pośrednictwem systemu masztowego do ciężkiego chwytaka. Inżynierowie zdecydowali się na system, który jest również stosowany w wielu innych maszynach budowlanych i górniczych. Nasz łańcuch energetyczny E4.80 jest zainstalowany na każdej z trzech osi systemu przenoszenia. Łańcuchy te nadają się do użytku na zewnątrz nie tylko w różnego rodzaju wiertnicach (wiertnicach ziemnych, kafarach, wiertnicach do skał i tuneli), ale także na przykład w dźwigach kontenerowych i zakładach recyklingu. Są one niezwykle wytrzymałe i wyposażone w podwójny mechanizm przytrzymujący, który zapewnia długą żywotność nawet w przypadku wypełnienia sztywnymi i ciężkimi wężami hydraulicznymi.
Łańcuchy nadają się do pracy w szerokim zakresie temperatur i - co bardzo ważne w przypadku platform wiertniczych - są niewrażliwe na wibracje. Zapewnia to tylny uchwyt "" - cecha konstrukcyjna, która tworzy szczególnie mocne połączenie między ogniwami łańcucha w najprawdziwszym tego słowa znaczeniu. Zazębiające się ogniwa łańcucha tworzą również zewnętrzny kontur odporny na zabrudzenia. Separatory dzielą wnętrze łańcucha i zapewniają uporządkowane prowadzenie, nawet w przypadku wielu kabli o różnych rozmiarach. Firma Bauer stosuje przewodzące elektrycznie łańcuchy energetyczne zgodne z ATEX, które spełniają przepisy dotyczące ochrony przeciwwybuchowej - w końcu systemy TBA transportują wysokoenergetyczne, a zatem wybuchowe media. Niektóre łańcuchy są ułożone poziomo, inne pionowo i osiągają odległości do dziesięciu metrów. Są one głównie wypełnione dużymi przewodami hydraulicznymi, które zapewniają chwytakowi wymaganą zwrotność i siłę trzymania. Jednak przewody elektryczne i sygnałowe do czujników, kamer i oświetlenia są również prowadzone przez łańcuch energetyczny do chwytaka lub do odpowiednich punktów końcowych poszczególnych osi liniowych.