drylin® T - Zasady projektowania

Kompensacja błędów równoległości między zamontowanymi szynami jest możliwa za pomocą łożyska stałego/pływającego w zakresie do maksymalnie 0,5 mm. Podczas montażu należy upewnić się, że łożysko swobodne ma w przybliżeniu taki sam luz w obu kierunkach.

Konstrukcję zalecanego przez nas systemu łożysk ustalających/nie ustalających można zobaczyć na ilustracjach obok.

Powierzchnie łączące szyny i wózki powinny być równe (np. frezowane), aby uniknąć naprężeń w układzie. Niewielkie nierówności powierzchni łączących mogą być kompensowane indywidualnie do pewnego poziomu (0,5 mm) poprzez regulację luzu do większej wartości. Regulacja luzu jest możliwa tylko w stanie nieobciążonym.

W przypadku jakichkolwiek pytań dotyczących konstrukcji i/lub instalacji, prosimy o kontakt z naszymi konsultantami ds. zastosowań.

1

szyna

2

Elementy przesuwne

3

Wózek z łożyskiem stałym

4

Pływający wózek łożyskowy LLZ lub LLY

W przypadku systemów z dwiema równoległymi prowadnicami, jedna strona musi być zaprojektowana jako łożysko swobodne. Dla każdej pozycji montażowej, poziomej, pionowej lub bocznej, istnieje odpowiednie rozwiązanie łożyska ustalającego/nieustalającego. Ta metoda instalacji zapobiega sztywności lub zakleszczeniu prowadnicy w przypadku odchyleń równoległości między prowadnicami. Łożysko swobodne jest realizowane poprzez kontrolowane rozszerzenie luzu w kierunku przewidywanego błędu równoległości. Tworzy to dodatkowy stopień swobody po jednej stronie.

Podczas montażu ważne jest, aby upewnić się, że łożysko swobodne ma w przybliżeniu taką samą wielkość luzu w obu kierunkach. Projekt zalecanego przez nas systemu łożysk ustalających/nie ustalających można znaleźć na ilustracjach w poszczególnych rozdziałach systemów. Powierzchnie połączeń prowadnic i wózków powinny być równe (np. frezowane), aby uniknąć naprężeń w systemie. Niewielkie nierówności powierzchni łączących mogą być w pewnym stopniu kompensowane przez łożyska swobodne.

Aby z powodzeniem stosować bezobsługowe łożyska liniowe drylin®, należy przestrzegać kilku zaleceń: Jeśli odległość między siłą napędową a łożyskiem stałym jest większa niż dwukrotność odległości łożyska (zasada 2:1), współczynnik tarcia statycznego wynoszący 0,25 teoretycznie prowadzi do zakleszczenia prowadnicy.

Zasada ta nie zależy od obciążenia ani siły napędowej. Jest to produkt tarcia i zawsze odnosi się do łożyska ustalającego. Im dalej napęd znajduje się od łożyska prowadzącego, tym większe jest zużycie i wymagana siła napędu.

Jeśli zasada 2:1 nie jest przestrzegana podczas korzystania z liniowych łożysk ślizgowych, rezultatem jest nierównomierny ruch lub nawet zablokowanie systemu. Często można temu zaradzić za pomocą stosunkowo prostych modyfikacji.

W przypadku jakichkolwiek pytań dotyczących projektu i/lub instalacji, prosimy o kontakt z naszymi konsultantami ds. zastosowań.