Sercem robota do pisania odręcznego są trzy osie liniowe, które umożliwiają ruch długopisu. Pozycjonowanie powinno być tak precyzyjne, aby robot mógł nawet naśladować niuanse danego pisma odręcznego.
Dwie osie liniowe biegną równolegle w odległości około 50 cm. Wózki liniowe poruszają się po swoich szynach, przytrzymując trzecią prowadnicę liniową i ustawiając ją pionowo. Sworzeń jest montowany na innym wózku, który porusza się poziomo po trzeciej prowadnicy liniowej. Zsynchronizowana interakcja osi umożliwia dotarcie do dowolnego punktu na polu zapisu. Gdy końcówka zaczyna pisać, wymagana jest maksymalna mechaniczna precyzja — i to właśnie tutaj rozpoczęły się poszukiwania odpowiednich komponentów.
Wcześniejsze modele działały, ale powoli i były podatne na zużycie. Doprowadziło to do wysokich kosztów utrzymania. Wyniki pisania również nie były zadowalające. Roboty są używane przez klienta w magazynie. Ze względu na obecność kilku robotów i dość zapylone środowisko, kolejnym ważnym wymogiem dotyczącym komponentów była jak najcichsza praca i brak zewnętrznych środków smarnych.