drylin® W — Instrukcje i zasady dotyczące projektowania

W przypadku systemów z dwiema równoległymi prowadnicami, jedna strona musi być zaprojektowana jako łożysko swobodne. Dla każdej pozycji montażowej — poziomej, pionowej lub bocznej — istnieje odpowiednie rozwiązanie łożyska ustalającego/nieustalającego. Ta metoda montażu zapobiega sztywności lub zakleszczeniu prowadnicy w przypadku odchyleń równoległości między prowadnicami. Łożysko swobodne jest realizowane poprzez kontrolowane rozszerzenie luzu w kierunku przewidywanego błędu równoległości. Tworzy to dodatkowy stopień swobody po jednej stronie.

Podczas montażu ważne jest, aby upewnić się, że łożysko swobodne ma w przybliżeniu taką samą wielkość luzu w obu kierunkach. Konstrukcję zalecanego przez nas systemu stałego łożyska swobodnego można zobaczyć na poniższych ilustracjach. Powierzchnie łączące prowadnic i wózków powinny być równe (np. frezowane), aby uniknąć naprężeń w układzie. Niewielkie nierówności powierzchni łączących mogą być w pewnym stopniu kompensowane przez łożyska swobodne.

Użytkownicy mogą ograniczyć prace montażowe dzięki kwadratowemu profilowi drylin® W. Łożyska swobodne, które można wybrać we wszystkich kierunkach (+/1 mm), kompensują niewspółosiowość i równoległość między szynami. W ten sposób można wykluczyć zakleszczenia, którym można zapobiec jedynie poprzez czasochłonne równoległe ustawienie systemu.

Chociaż drylin® W jest systemem szyn profilowych, możliwa jest kompensacja błędów kąta wokół osi x. W tym celu dostępny jest kąt +/- 7°. Skutecznie eliminuje to zniekształcenia znane z montażu części blaszanych.

Należy przestrzegać kilku zaleceń dotyczących skutecznego stosowania bezobsługowych łożysk liniowych drylin®**:** Jeśli odległość między siłą napędową a łożyskiem stałym jest większa niż dwukrotność odległości między łożyskami (zasada 2:1), współczynnik tarcia statycznego wynoszący 0,25 teoretycznie prowadzi do zakleszczenia prowadnicy.

Zasada ta nie zależy od obciążenia ani siły napędowej. Jest to produkt tarcia i zawsze odnosi się do łożyska ustalającego. Im dalej napęd znajduje się od łożyska prowadzącego, tym większe jest zużycie i wymagana siła napędowa.

Jeśli zasada 2:1 nie jest przestrzegana podczas korzystania z liniowych łożysk ślizgowych, rezultatem jest nierównomierny ruch lub nawet zablokowanie systemu. Często można temu zaradzić za pomocą stosunkowo prostych modyfikacji.

W przypadku jakichkolwiek pytań dotyczących projektu i/lub instalacji, prosimy o kontakt z naszymi konsultantami.